περισσότερες πόλεις...

 
(2.67) +2
26-40 ευρώ *
* (τιμή κατά άτομο χωρίς κρασί)
κουζίνα:  ιταλία
αριθμός κριτικών: 6
+30 2106253633
Αναξαγόρα 19, Νέα Ερυθραία, Αθήνα
φαγητό
(2.5)
υπηρεσίες
(2.5)
ατμόσφαιρα
(3)
1

follow member
Πολύ κακό ιταλικό...
κριτική από panoskon από topadvisor for mobile
5/9/2015
συνολικά: 1.0

κόστος: 0-15 ευρώ
φαγητό: 1
υπηρεσίες: 1
ατμόσφαιρα: 1


Πολύ κακό ιταλικό φαγητό

παραγγελία:


4

follow member
Καλό φαγητό. Πιο παλιά είχε μεγαλύτερες μερίδες και...
κριτική από Orpheus από topadvisor for mobile
5/10/2010
συνολικά: 3.3

κόστος: 26-40 ευρώ
φαγητό: 3
υπηρεσίες: 3
ατμόσφαιρα: 4


Καλό φαγητό. Πιο παλιά είχε μεγαλύτερες μερίδες και καλύτερες τιμές. Το ατού είναι η pizza του.

παραγγελία:


2

follow member
ΑΝ ΗΤΑΝ ΕΤΣΙ ΟΙ ΤΡΑΤΟΡΙΕΣ... Υπάρχει ένα εστιατόριο...
κριτική από Άκης από topadvisor for web
15/7/2010
συνολικά: 1.3

κόστος: 41-60 ευρώ
φαγητό: 1
υπηρεσίες: 1
ατμόσφαιρα: 2


ΑΝ ΗΤΑΝ ΕΤΣΙ ΟΙ ΤΡΑΤΟΡΙΕΣ... Υπάρχει ένα εστιατόριο που με έκανε να θέλω οπωσδήποτε να γραφτώ μέλος κάπου που να μπορώ να γράψουμε -μαζί με την κοπέλα μου- την κριτική μας. Και μάλιστα κριτική εκτενέστατη -και ζητάω προκαταβολικά συγγνώμη για αυτό. Πήγαμε λοιπόν να φάμε στην «Τρατορία» στη Ν.Ερυθραία. Το γράφω στα Ελληνικά γιατί νομίζω ότι τελικά ούτε το όνομα δεν αξίζει να γράφεται στα Ιταλικά. Το επιλέξαμε γιατί το είχαμε ακούσει, διαβάσαμε και κάτι κριτικές (όχι εδώ) που το παρουσίαζαν ως «αυθεντικό» ιταλικό εστιατόριο με ναπολιτάνικα πιάτα και πίτσα ιταλικού τύπου, ε είπαμε, ας πάμε να το δοκιμάσουμε... Συμπαθητικός ο χώρος, ωραία αυλή με λίγες ιταλικές πινελιές. Σου αφήνει καλή αίσθηση πάντως. Ξεκινάμε με την σπέσιαλ κάτι, δεν θυμάμαι ακριβώς όνομα, σαλάτα του. (Κανονικά θα έπρεπε να ξεκινήσουμε με το πράγματι πολύ νόστιμο ψωμάκι του, αλλά το είχαν ξεχάσει και μας το έφεραν αργότερα.) Εμφανισιακά ήταν ελκυστική. Από γεύση; Πράσινη σαλάτα ικανοποιητική υπερβολικά βουτηγμένη στο λάδι, αλλά γούστα είναι αυτά και σε πολλούς αρέσει κι έτσι. Συνοδευόταν από ένα πολύ νόστιμο καλαθάκι παρμεζάνας, ελάχιστα δείγματα ντομάτας, 2-3 κομμάτια μέτριο προσούτο (και δυστυχώς επίσης αρκετά λαδωμένο) και 3 μεγάλα κομμάτια μοτσαρέλα... Μπουφαλα υποτίθεται! Εδώ αρχίζουν τα μεγάλα προβλήματα... Γιατί αυτό που μας έφεραν δεν ήταν ούτε μπουφαλα, ούτε μοτσαρέλα! Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι σε θεωρούμενο σχετικά «καλό» ιταλικό εστιατόριο θα μπορούσα να φάω τόσο άθλια μοτσαρέλα. Ή μάλλον δεν φανταζόμουν γενικώς ότι θα μπορούσα να φάω τόσο άθλια μοτσαρέλα! Δεν ήξερα καν ότι υπάρχει στον κόσμο κάτι τέτοιο!! Μιλάμε για ένα τυρί (;;) με σχήμα και χρώμα περίπου μοτσαρέλας αλλά στεγνό, στυφό, σαν λάστιχο. Την αφήσαμε στο πιάτο και την κοιτάζαμε λες και θα μεταμορφωνόταν μαγικά σε αυτό που παραγγείλαμε -δεν μεταμορφώθηκε. Είπαμε στην καημένη τη σερβιτόρα ότι ήταν άθλια, η φίλη μου πιο τολμηρή την παρακάλεσε να το πει στον σεφ, μας είπε εντάξει αλλά δεν πήραμε ποτέ κάποια άλλη ανταπόκριση... (Στην πραγματικότητα δεν χρειαζόταν καν να το πούμε, οποιοσδήποτε επαγγελματίας έβλεπε να επιστρέφει στην κουζίνα του ένα άδειο πιάτο σαλάτας με τρία σχεδόν άθικτα κομμάτια μοτσαρέλα, θα έπρεπε τουλάχιστον να προβληματιστεί και να μας ρωτήσει τι έγινε...) Συνεχίζουμε με μία μελιτζάνα στο φούρνο, με τυριά σε πήλινο. Πρώτη εντύπωση: τι τεράστιο ορεκτικό! Ξεκινάμε από το καλό: ήταν σκεπασμένη με ένα νόστιμο ζυμάρι, σαν μαλακιά πίτσα. Από κάτω έβρισκες μεγάλες ποσότητες μελιτζάνας μαζί με ελάχιστες ποσότητες τυριού. Θεωρητικά έπρεπε να υπάρχει και ντομάτα, αλλά στο δικό μας πιάτο δεν σύχναζε. Το αποτέλεσμα ήταν μετρίως γευστικό αλλά πολύ βαρύ. Φάγαμε περίπου τα 2/3, κυρίως για να μας φύγει η αηδία της μοτσαρέλας, αλλά και για να πείσουμε τους εαυτούς μας ότι δεν φάγαμε φέσι αλλά κάναμε καλή επιλογή εστιατορίου για Κυριακή βράδυ. Περιμέναμε πλέον μια πίτσα κι ένα χοιρινό κότσι με μπαλσάμικο και πουρέ. Ελπίζαμε να έρθουν με αυτήν τη σειρά, ή έστω ταυτόχρονα, αλλά ήρθαν ανάποδα. Πρώτα το κότσι, τίγκα στο μπαλσάμικο και από κάτω καλά κρυμμένη μια λεπτή στρώση πουρέ. Πρώτη εντύπωση λοιπόν: υπερβολικά πολύ το μπαλσάμικο, υπερβολικά λίγος ο πουρές για να συνοδεύει ένα τόσο μεγάλο κομμάτι κρέας. Τι διάολο, στον πουρέ βρήκαν να κάνουν οικονομία; Παρόλο που τα προσέχω αυτά, πρώτη φορά μου συμβαίνει να τελειώνει η γαρνιτούρα και να μου έχει μείνει τόσο κρέας. Αποτέλεσμα μέτριο, όχι κακό αλλά ούτε ιδιαίτερα γευστικό, παρά την προσπάθεια του γλυκού μπαλσάμικο να σκεπάσει όλες τις (μέτριες) γεύσεις. Και βέβαια, πολύ βαρύ κι αυτό, κυρίως λόγω της μεγάλης ποσότητας σάλτσας. (Το λέω και το ξαναλέω το «βαρύ», γιατί μας στοίχισε μια γενναία βαρυστομαχιά μέχρι την άλλη μέρα το απόγευμα. Το φάγαμε που το φάγαμε το φέσι της Τρατορίας, δεν μπορούσαμε και να το ξεχάσουμε μετά! Και να πεις ότι φάγαμε πολύ; Ή ότι -εγώ τουλάχιστον- συνηθίζω να τρώω λίγο;) Εντωμεταξύ είχε έρθει κι η πίτσα... Το βαρύ πυροβολικό του μαγαζιού υποτίθεται! Είχαμε πάρει μάλιστα τη σπεσιαλιτέ των σπεσιαλιτέ, ονόματι «Βέρα Νάπολι» (εννοείται ότι το γράφω στα Ελληνικά, το πιάσατε το υπονοούμενο). Αξίας 20 ευρώ παρακαλώ! Είχαμε δαγκωθεί βέβαια γιατί το βασικό συστατικό της ήταν...η γνωστή μοτσαρέλα, αλλά δυστυχώς δεν δείξαμε τα ελάχιστα αντανακλαστικά που απαιτούνται για να αλλάξεις εγκαίρως μια καταδικασμένη παραγγελία. Προσγειώνεται στο τραπέζι η πίτσα λοιπόν. Πρώτη εικόνα: Όχι μόνο έχει τη γνωστή δήθεν μοτσαρέλα, αλλά την παραέχει. Ξεχειλίζει. Βαρυφορτωμένη. Κάτασπρη από την υπερβολική ποσότητα του αλλόκοτου δήθεν «τυριού». Στα λευκά βουνά, κολυμπούν λίγα ντοματίνια (μέσος όρος ένα ντοματίνι κομμένο στη μέση ανά κομμάτι) και τρία (3) μικρά μαραμένα ψημένα φύλλα βασιλικού. (Στον κατάλογο είχε ειδική σημείωση για το φρέσκο βασιλικό, «όταν είναι διαθέσιμος»! 3 φυλλαράκια μάλλον είχαν διαθέσιμα εκείνο το βράδυ. Καλά είναι, μην είμαστε και πλεονέκτες.) Τη φέρνω στο μυαλό μου και πραγματικά δεν ξέρω αν έχω δει πιο άσχημη πίτσα. Ας τη δοκιμάσουμε όμως... Το μόνο θετικό, ότι η ζύμη ήταν πολύ λεπτή. Όπως αναμενόταν το κομμάτι λύγιζε υπό το βάρος του λευκού πράγματος, άρα με το χέρι δεν τρωγόταν. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό βέβαια. Η τολμηρή κόβει την πρώτη μπουκιά, αλλά ταυτόχρονα μου μιλάει και καθυστερεί λίγο να τη φάει κρατώντας την στο πηρούνι. «Θεέ μου, σκέφτομαι, η πίτσα μας στάζει νερό»!! Ε λοιπόν, αυτό κι αν ΔΕΝ το έχω ξαναδεί... Μην τα πολυλογώ, η ζύμη ήταν πολύ μαλακή γιατί δεν ήταν πολύ ψημένη, αλλά εκτός αυτού όσο απίστευτο κι αν φαίνεται ήταν μουλιασμένη! Μιλάμε για πολύ νερό! Το έβγαλε το άφθονο τυρί; Τα ντοματίνια; (Σάλτσα δεν υπήρχε, μην ανησυχείτε.) Έπεσε μια κανάτα νερό μέσα και δεν το πήραν χαμπάρι; Δεν ξέρω. Ξέρω ότι ψευτοφάγαμε δυο κομμάτια και τη δώσαμε πίσω ζητώντας λογαριασμό. Και πάλι, κανείς δεν προβληματίστηκε από την επιστροφή του πιάτου. (Όπως κι εμείς δεν προβληματιστήκαμε λεπτό για το αν πρέπει να πάρουμε και επιδόρπιο. Ρε δρόμο...) Ποτέ κανείς δεν μας ρώτησε τι δεν πήγε καλά, ποτέ κανείς δεν προθυμοποιήθηκε να μας κεράσει κάτι για να μετριάσει λίγο το φιάσκο. Γενικώς ούτε καν γκράπα δεν είδα να κερνάνε τα γύρω τραπέζια... Φύγαμε και δεν μας είπαν ούτε γεια. Ίσως απλώς να μας έγραψαν, ή ίσως πάλι να σκέφτηκαν ότι εμείς είμαστε «δύσκολοι» και όχι αυτοί κακοί στη δουλειά τους. Και καλά, ίσως δεν ξέρουν να μαγειρεύουν καλά, δεν μπορούν ούτε να προσέξουν την πρώτη ύλη; Η μοτσαρέλα στη σαλάτα, δεν χρειαζόταν μαγείρεμα, χρειαζόταν απλώς...να είναι μοτσαρέλα! Ομολογώ ότι είχαμε ακούσει συγκρατημένα καλά λόγια για το μαγαζί. Ομολογώ επίσης ότι δεν ήταν γεμάτο φυσικά, αλλά είχε αρκετή κίνηση. Υπό άλλες συνθήκες, έστω και με απολογισμό δύο μέτρια και δύο κακά πιάτα, θα σκεφτόμασταν ότι υπάρχουν και κακές βραδιές και θα αναρωτιόμασταν μήπως πρέπει να του δώσουμε και μια δεύτερη ευκαιρία. Αλλά τώρα όχι... Γιατί; Πρώτον γιατί οι ίδιοι δεν έδειξαν το παραμικρό ενδιαφέρον να την κερδίσουν αυτή τη δεύτερη ευκαιρία. Και δεύτερον, γιατί (σας άφησα κι εσάς το καλύτερο για το τέλος) αυτά τα 4 πιάτα μαζί με 3 μπυρίτσες μας κόστισαν...81,50 ευρώ. Κυρίες και κύριοι, έχουμε την τιμή να διαθέτουμε στην πατρίδα μας ίσως μία από τις χειρότερες και σίγουρα την ακριβότερη «Τρατορία» του κόσμου!

παραγγελία:
τελευταίο σχόλιο: Δεν έχω πάει σ αυτό το Ιταλικό αλλά με εντυπωσιάζει η...


landart is Βρίσκομαι στο ΚΗΠΟΣ, έχε...
δείτε το προφίλ του landart
16

follow member
Kalo fagito alla para polu akrives times gia auto pou...
κριτική από landart από topadvisor for mobile
26/6/2010
συνολικά: 3.0

κόστος: 41-60 ευρώ
φαγητό: 3
υπηρεσίες: 3
ατμόσφαιρα: 3


Kalo fagito alla para polu akrives times gia auto pou dinei!!

παραγγελία:


4

follow member
Exairetiko fagito, authentiki italiki kuzina, kai tromeri...
κριτική από dimitris11 από topadvisor for mobile
26/6/2010
συνολικά: 4.7

κόστος: 16-25 ευρώ
φαγητό: 5
υπηρεσίες: 4
ατμόσφαιρα: 5


Exairetiko fagito, authentiki italiki kuzina, kai tromeri lepti zimi stin pizza! Mia eukoli, geustiki, alla tautoxrona oikonomiki lisi gia mia apli, ostoso axioprepestati exodo!

παραγγελία:


pansar is Ελαικον.είναι μάλλον υφα...
δείτε το προφίλ του pansar
40

follow member
ΚΑΛΟ ΙΤΑΛΙΚΟ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΜΕΙΝΕ. ΜΑΛΛΟΝ...
κριτική από pansar από topadvisor for web
8/3/2010
συνολικά: 2.7

κόστος: 16-25 ευρώ
φαγητό: 2
υπηρεσίες: 3
ατμόσφαιρα: 3


ΚΑΛΟ ΙΤΑΛΙΚΟ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΜΕΙΝΕ. ΜΑΛΛΟΝ ΥΠΕΡΕΚΤΙΜΗΜΕΝΟ ΚΑΙ ΜΕ ΠΟΛΥ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΜΕΡΕΣ ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΕΙΣ ΕΥΚΟΛΑ ΤΡΑΠΕΖΙ

παραγγελία:


αλλάξτε το avatar σας

το avatar σας έχει προστεθεί με επιτυχία!
υπήρξε πρόβλημα κατά την προσθήκη του avatar σας!
x

τοποθεσία μέρους για Φαγητό TRATTORIA

x